'n 28-jarige grafiese ontwerper en deeltydse dosent van Seepunt in Kaapstad gaan vanjaar in met 'n hernieude gees en diep dankbaarheid. Jamie Lyn Waller se drome van 'n bad, swem en 'n kortlopie het alles gerealiseer danksy 'n kosbare geskenk - 'n nuwe, gesonde hart van 'n anonieme skenker.
Jamie se reis na hierdie oomblik het vier jaar gelede begin toe sy haar op die waglys vir 'n hartoorplanting bevind het. Die uitdagings het toegeneem tydens die hoogtepunt van die Covid-19-pandemie, wat nog 'n laag kompleksiteit tot haar stryd gevoeg het. Oor die aanvang van haar gesondheidsprobleme, sê Jamie: "Ek was by my eerste werk toe ek op 22 Oktober 2019 skielik siek geword het. Wat soos longontsteking gelyk het, het gelei tot my hospitalisasie en binne dae het ek die vernietigende diagnose gekry van gedilateerde kardiomiopatie, 'n toestand wat die hart se vermoë om bloed doeltreffend te pomp, belemmer.
"Die dringendheid van die situasie het vereis dat 'n pasaangeër en defibrillator geïnstalleer word om my verswakte en vergrote hart te ondersteun. Tog het uitdagings voortgeduur en op die randjie van my ontslag het ek 'n beroerte gehad, wat in 'n lang reis ontaard het om van nuuts af te leer praat, lees en skryf. Ná twee daaropvolgende hospitalisasies het dit duidelik geword, 'n hartoorplanting was die deurslaggewende volgende stap om my oorlewing te verseker. Met die pandemie is oorplantingsprosedures egter tydelik onderbreek, aangesien ventilators nodig was vir ernstig siek Covid-19-pasiënte."
Nuwe hoop, nuwe hart
Hoop het egter op 15 Maart 2021 opgevlam in die vorm van 'n linkerventrikulêre hulptoestel (LVAD), vaardig ingeplant deur dr. Willie Koen by die Netcare Christiaan Barnard-gedenkhospitaal
Koen verduidelik dat die LVAD as 'n tydelike oplossing gedien het, wat Jamie se wankelende hart meganies ondersteun het en belangrike bloedsirkulasie moontlik gemaak het.
"Tegnologiese vordering in hierdie toestelle het die weg gebaan vir lewensvatbare langtermynoplossings wat pasiënte soos Jamie 'n kans bied op 'n meer aktiewe en vervullende lewe. Terwyl sommige vind dit is 'n langtermynoplossing, bly 'n hartoorplanting vir ander, soos Jamie, noodsaaklik.
"Selfs nou, 56 jaar nadat prof. Christiaan Barnard die wêreld se eerste hartoorplanting in 1967 uitgevoer het, raak en herbou die merkwaardige mediese prestasie van hartoorplantings steeds duisende lewens. Ongelukkig praat ons net nie genoeg daaroor nie, en mense vergeet watter geweldige geskenk 'n nuwe hart, of enige ander skenkerorgaan vir die saak, kan wees en die transformerende impak wat dit kan hê op die lewens van diegene wat met ernstige en verswakkende gesondheidsorgtoestande leef," sê Koen.
"Die lewe met die LVAD was amper 'n terugkeer na normaal, met die uitsondering van swem, bad en kardio-oefeninge soos hardloop en die feit dat ek nie 'n rok kon dra nie, wat ek gemis het.
"Vir my het 'n nuwe skenkerhart 'n baken van hoop geword vir 'n lewe onbelas deur die beperkings van hartversaking. En toe ek uiteindelik die oproep kry dat 'n skenkerhart vir my gevind is omstreeks 22:30 een aand teen die einde van verlede jaar, was die skok groot. Ek het daardie aand gaan slaap met die wete dat my lewe in die oggend sou verander. As ek daaraan dink, kan ek steeds nie glo dit het gebeur nie," sê Jamie.
Terwyl sy hierdie nuwe hoofstuk aanpak, is Jamie se drome nou binne bereik. Met die spook van gedilateerde kardiomiopatie agter haar, stel sy 'n toekoms voor wat gevul is met die eenvoudige plesier wat eens as vanselfsprekend aanvaar is.
"Voor die oorplanting was ek bekommerd oor soveel verskillende dinge, die oorplanting self, die immuunonderdrukkers, maar ek was in die beste moontlike sorg. Nou sien ek uit na hierdie wonderlike nuwe begin," sê Jamie.
