Verpakking moet só verander

Vrugte-uitvoerders sal binne die volgende vyf jaar hul verpakking moet verander as hulle na die Europese Unie (EU) wil uitvoer.

Die EU se Verpakking- en Verpakkingsafvalregulasie (PPWR) is besig om te verander hoe vrugte-uitvoerders verpakking benader, veral as dit kom by sagte- en steenvrugte.

Namate volhoubaarheid 'n wêreldwye prioriteit word, moet die vrugtebedryf 'n balans vind tussen omgewingsoorwegings en die praktiese noodsaaklikheid om te verseker dat gehalteprodukte die markte bereik.

Hortgro het Woensdag 'n webinaar aangebied oor die toekoms van verpakking en plastiek in Suid-Afrika se sagte- en steenvrugbedryf. Dr. Mariana Jooste, na-oes-programbestuurder van Hortgro Science, en Con Louw, logistieke bestuurder van Ceres-vrugtekwekers, was die sprekers, met Hortgro se Nitasha Baijnath-Pillay, bestuurder van hulpbronbestuur en volhoubaarheid, as die moderator.

Tydens die gesprek is die veranderings in verpakking, die uitdagings en oplossings bespreek.

Die historiese noodsaaklikheid van plastiek

Om te verstaan waarom plastiekverpakking standaardpraktyk geword het, is noodsaaklik om die kompleksiteit van vandag se uitdagings te waardeer.

Volgens Louw het die bedryf se afhanklikheid van plastiek ontwikkel oor dekades van navorsing en praktiese ervaring heen.

"Ons moet 'n bietjie teruggaan in die geskiedenis. In die laat 1960's, nadat navorsing spesifiek op Golden Delicious-appels gedoen is, het ons gevind dat deur plastiekvoerings te gebruik ons bitterpit werklik kon verminder," sê hy.

Hierdie ontdekking was net die begin en die daaropvolgende dekades het plastiekvoerings waardevol geblyk vir verskeie doeleindes: die verlenging van rakleeftyd vir uitvoergehalte-vrugte; beheer van vogverlies; die voorkoming van olierigheid in variëteite soos Pink Lady-appels; en die beskerming van vrugte-insekte.

"Plastiekvoerings het goeie praktyk geword om te verseker dat goeie gehalte vrugte oorsee aankom," sê Louw.

"Markte waarheen die bedryf uitvoer, verskil grootliks in terme van temperatuur, humiditeit en koueketting-infrastruktuur."

Hierdie variasie in uitvoertoestande skep 'n beduidende uitdaging. Terwyl die EU-mark met sy "relatief matige temperatuur en humiditeit, en uitstekende koueketting-infrastruktuur" verminderde plastiekgebruik kan akkommodeer, bied ander markte verskillende uitdagings.

"Wanneer ons uitvoer na die Midde-Ooste of die Verre Ooste met hoë temperature en hoë humiditeit is die gebruik van plastiekvoerings waarskynlik nie onderhandelbaar om die gehalte van vrugte te verseker nie," sê Louw.

Huidige navorsingsinisiatiewe vir die regulasies

Hortgro is besig met navorsing oor alternatiewe om aan EU-vereistes te voldoen terwyl vrugtegehalte behou word.

Jooste het verskeie benaderings uiteengesit wat ondersoek word.

"Om ons afhanklikheid van plastiek te verminder, moet ons die humiditeit rondom die vrugte verhoog om vogverlies te verminder.

"Dit is waarskynlik, van al die vruggehaltekwessies waarmee ons werk, ons grootste probleem," sê sy. Huidige navorsingsinisiatiewe:

• Verhoging van relatiewe humiditeit tydens oes deur nat komberse op kratte te gebruik;

• Vrugte met water te deurdrenk om hulle af te koel en humiditeit te verhoog;

• Die toets van verskeie verpakkingsalternatiewe, insluitend dunner sakke;

• Vergelyking van plastieksakke met krimp-velle met bedekte omhulsels en papieromhulsels;

• Ontwikkeling en toetsing van eetbare bedekkings; en

• Verkenning van komposteerbare verpakkingsopsies, beide tuis- en industriële komposteerbare opsies.

Ten spyte van hierdie pogings, bly daar uitdagings.

"Die plastieksakke gee steeds vir ons die beste resultate in die behoud van vruggehalte en vog sodat ons oor lang afstande kan uitvoer," sê Jooste.

Vir pruime spesifiek staar navorsers bykomende kwessies in die gesig.

"Ons het die sakke nodig om vogverlies te verminder, maar ons moet uitvoer in houers met openinge om die CO²-vlakke te verminder wat fermentasie veroorsaak."

Jooste sê dat dit gelei het tot die toets van verskillende pruimkultivars om te bepaal watter een hoër CO2-konsentrasies kan hanteer, wat geslote openinge met dunner, herwinbare plastiek kan toelaat.

Eetbare bedekkings toon belofte vir sommige vrugte, maar bied uitdagings vir ander.

"Dit werk regtig goed met ons sagtevrugte en ons nektariene, maar ons pruime hou nie daarvan nie.

"Dit is meer die aanwendingsmetode wat velbeserings veroorsaak," sê sy.

Bedryf-geleide volhoubaarheidsinisiatiewe

Die bedryf het nie gewag vir regulasies om aksie te neem nie. Deur die Pakhuis Aksiegroep (PAG) is betekenisvolle stappe reeds gedoen om volhoubaarheid te verbeter.

"Ons het 'n verpakking-voorkeurmateriaal-lys in 2018-'19 begin," sê Louw, verteenwoordiger van PAG.

Volgens hom het hierdie inisiatief verpakkingskomponente gekategoriseer in dié wat verkies word vir herwinning (groenlys), dié wat spesiale ooreenkoms vereis (amberlys) en dié wat nie gebruik moet word nie omdat hulle nie maklik herwin kan word nie.

Hierdie raamwerk het gelei tot praktiese veranderings regdeur die bedryf:

• Vermindering van plastiekvoering se dikte van 60 mikron na 25 mikron vir sekere variëteite, wat 'n 32%-vermindering in plastiekinhoud verteenwoordig;

• Verwydering van voeringsakke vir spesifieke variëteite met korter vaartye;

• Die gebruik van herbruikbare, inplooibare of vou-plastiekkratte in sekere markte;

• Oorgang na lae-digtheid-poliëtileen (LDPE) vir plastieksakke, wat ten volle herwinbaar is;

• Aanvaarding van watergebaseerde drukwerk om lugbesoedeling te verminder;

• Die oorskakeling van poliëster na papier tussenin-velle in EU-markte; en

• Die verandering van blou na wit strepe op uitvoerpalette om herwinbaarheid te verhoog.

Uitdagings vir sagte- en steenvrugverpakking

Ten spyte van vordering is daar steeds kwessies vir die sagte- en steenvrugbedryf om volhoubaarheidsdoelwitte en markvereistes te bereik.

"Daar is 'n groeiende wêreldwye vraag na omgewingsvriendelike verpakking en dit plaas druk op die bedryf om konvensionele plastiek te trotseer en na herwinbare materiale te beweeg.

"Maar ons moet onthou dat vrugte uitvoermarkte in goeie gehalte moet bereik. Dit is nie onderhandelbaar nie," sê Louw.

Van die faktore wat hierdie oorgang moeilik maak, is die verskillende markvoorkeure, want volgens hom kan dit wees dat bv. die EU en Verre Ooste dalk nie dieselfde tipe verpakking verkies nie.

Dit sou veel makliker wees as wêreldwye markte gestandaardiseer word.

Jooste sê dat finansiële implikasies ook in ag geneem moet word, want veral komposteerbare alternatiewe "kom teen 'n groot koste in vergelyking met die gebruik van normale herwinbare plastiek".

Komposteerbare materiale het boonop 'n kort rakleeftyd.

"Dit het 'n lewensduur, so jy moet dit koop en gebruik. Jy kan dit nie net stoor soos ander materiaal nie - jy moet dit in 'n lae-humiditeit-omgewing hou, weg van UV-lig," sê sy.

Jooste is ook onseker of iets soos eetbare verpakking sal werk. "Ek is nie so seker oor of ons verbruikers 'n bymiddel op hul produk wil hê nie.

"En ook, op sommige produkte lyk dit regtig goed, maar in ander veroorsaak dit fermentasie."

Die pad vorentoe

Louw het op die vraag oor wat die sagte- en steenvrugbedryf kan doen om te voldoen aan die verpakkingsvereistes vir uitvoer insig gebied en die volgende wenke gegee:

• Verpakkings-ontwerp: "Ons moet oorskakel na herwinbare, liggewig- en komposteerbare materiale."

• Materiaal-nakoming:

"Ons moet slegte materiale vermy, byvoorbeeld uitgesette polistireen en nie-herwinbare plastiek - as dit steeds gebruik word."

• Dokumentasie: "Ons moet bewyse kan verskaf van die herwinbaarheid en herwinde inhoud vir wanneer supermarkte of markte oorsee dit vereis."

• Kleinhandel-belyning: "Ons moet kleinhandelspesifieke verpakking-volhoubaarheidsdoelwitte bereik, maar sonder om die gehalte van ons vrugte te belemmer."

• Bedryfsamewerking: "Ons het samewerking nodig tussen uitvoerders, kleinhandelaars, verpakkingsverskaffers en navorsingsfasiliteite soos Hortgro sodat almal na dieselfde ding streef."

Jooste het die behoefte aan duidelike kommunikasie met Europese belanghebbendes beklemtoon.

"Ek wil graag die spesifikasies van die EU hê. En dan moet daar samewerking wees tussen die EU, die kleinhandelmark, ons uitvoerders en ons navorsingsgemeen­skap sodat ons met mekaar praat en ons navorsing behoorlik kan fokus."

Albei sprekers het die bedryf se verbintenis tot verantwoordelike praktyke beklemtoon.

"Ons wil verantwoordelik met plastiek werk. Ons wil dit nie mors of ons vrugte oorverpak nie," het Jooste opgemerk. "Ek is ook 'n verbruiker, en ek wil hê my kinders moet 'n volhoubare produk in die toekoms hê."

Beduidende uitdagings staar die sagte- en steenvrugbedryf in die gesig om aan te pas by nuwe plastiekverpakkingsregulasies, veral vir EU-markte.

Die bedryf het egter sy verbintenis tot die vind van volhoubare oplossings gedemonstreer deur navorsing, innovasie en praktiese inisiatiewe.

"As die Suid-Afrikaanse vrugtebedryf proaktief optree, kan dit 'n mededingende voordeel in hoë-waarde-uitvoermarkte verkry. Maar ons moet groei met volhoubaarheidseise, plastiekverwante blootstelling aan risiko verminder en daardeur ons handelsmerkbeeld as 'n verantwoordelike vrugteverskaffer verbeter," sê Louw.